Pizza of Pita ?

Zoals reeds aangehaald door kätel op hanenwurger hebben het VB en hun blatend kiesvee voor, tijdens en na de laatste gemeente- en provincieraadsverkiezingen weer een paar keer hun ware aard getoond.
Zo was er in Genk sprake van verfijnde goebbeliaanse propagandatechnieken.
Genk, bakermat van buitenlandse immigratie naar België, weliswaar op vraag van de toenmalige Belgische regering, die op hun buurt via verfijnde propagandatechnieken België in het buitenland (diè buitenlanden waar goedkope arbeidskrachten zaten dan wel) als het paradijs voorstelden, hopend op massale migratiestromen, om de zware en ongezonde arbeid waar menig Belg z'n neus voor optrok in onze plaats te doen. Dat ze na het failliet van de steenkoolindustrie in Limburg liefst fijntjes konden opkrassen, werd er niet bij verteld.
Eerst waren daar de Italianen, later Turken en Marokkanen.
Precies tot deze eerste richtte zich een lokaal VB-mandataris.
Middels een (in vlekkeloos Italiaans opgesteld) pamflet, riep hij z'n Italiaanse stadsgenoten op om alstublief om hèm, of toch minstens op zijn partij te stemmen.
Immers, 'waar vroeger pizzeria's waren, zien we nu pita-zaken', 'waar voorheen Italiaanse kruideniers en slagers waren, zien we nu Pakistaanse nachtwinkels.'
Een schrijnend voorbeeld van iemand die in een wanhopige poging stemmen te ronselen de ene minderheidsgroep probeert op te zetten tegen de andere, of de ene cultuur netjes boven de andere verheft, ook al zijn ze beiden niet-Vlaamsche culturen. Waarschijnlijk was het diezelfde z'n opa die in de jaren 1960 fulmineerde tegen de talrijk verrijzende Italiaanse eethuizen en spaghetti-vretende kruideniers, die onze trotse Vlaamsche cultuur kwamen verzieken.
Nu olijfolie en pasta's meer deel blijken uit te maken van de Vlaamse keuken dan pakwek witloof in hesp met kaassaus, is het de beurt aan Turkse pita's, Egyptische shoarmas en Marokkaanse couscous. (lees : het onbekende; bibbert en vreest !!).

What's next ? In het oud-Mandarijns opgestelde foldertjes waarin men de Chinese broeders oproept tot verzet tegen de Indonesische keuken, of een oproep in het Jiddisch tegen de wildgroei van Albanese diamantairs in de Antwerpse stationsbuurt ?
Het lijmen van (Europese Unie ?) migranten blijkt in Genk een beproefd recept voor het VB.
Blijkt uit een ander VB foldertje, met de speerpunten van de VB politiek in Genk.
Schaamtelijk hoe men de ene vreemde cultuur probeert te recupereren om zo voldoende stemmen te krijgen, om zo de andere vreemde cultuur uit te spuwen.
Hopelijk beseffen betreffende culturen dat ze enkel gebruikt worden als bolletjeskleurders, en ze nadat het VB z'n vereiste stemmenaantal behaalt om iets te zeggen te hebben (God Beware Ons en ons hopelijk talrijk Nageslacht) evenwel en even hard uitgekotst zullen worden, samen met hun al dan niet verukkelijke culinaire voorkeuren.
Natuurlijk zal dan een of ander gezaghebbend en VB-gezind kok of culinair historicus (zo deze al bestaan) beweren dat pizza, noedels, goulash en nasi goreng op-en-top oer-vlaamsche gerechten zijn, reeds gevreten door Ambiorix en z'n zuipende broeders.

Smakelijk !

Uitgelezen 19-10-06

Nachtboek van een slapeloze - Patricia De Martelaere
Een man van middelbare leeftijd kan plots de slaap niet meer vatten, en dient de toevlucht te nemen tot steeds groter hoeveelheden slaapmiddelen en drank.
-Woensdag 29 februari 1984, 05.18uur
"Dit is de schrikkeldag van dit schrikkeljaar: een verschrikkelijke dag te meer na alle verschrikkelijke dagen. Ik neem nu twee Rohipnols, twee Seresta Fortes en twee Amystals, en met een halve fles whisky erbij weet ik de nacht door te komen."

Tijdens zijn slapeloze nachten brengt hij verslag uit van z'n vreselijke nachtmerries, de familiale problemen die hem steeds kouder laten, en de boeken die hem 's nachts gezelschap houden.
-Maandag 13 februari 1984, 04.15 uur
"Ik droom: ik loop in een heel groot huis door lange, smalle, donkere gangen met talloze deuren aan beide kanten di ik allemaal openduw in het voorijgaan, op zoek naar een of andere kamer waar ik moet zijn. Maar achter alle deuren blijkt zich het reusachtige gebit te bevinden van een brullend roofdier, en achter mij aan lopen tientallen kleine meisjes die er allemaal precies hetzelfde uitzien, en telkens als ik een nieuwe deur opengooi wordt een van hen door het wit glimmende gebit opgeslokt en tot moes gemalen."

-Zaterdag 1 oktober 1983, 03.00 uur
Nietzsche : "Als jou nu eens, op een dag of een nacht, een demon achterna sloop tot in je eenzaamste eenzaamheid en tegen je zei: "Dit leven, zoals je het thans leeft en geleefd hebt, zul je nog eens en nog ontelbare malen moeten leven; en er zal niets nieuws aan zijn, maar iedere pijn en iedere lust en iedere gedachte en verzuchting en al het onzegbaar kleine en grote van je leven moet terugkomen, en wel allemaal in dezelfde rang- en volgorde- ook deze spin, ook dit maanlicht tussen de bomen, ook dit ogenblik en ikzelf. De eeuwige zandloper van het bestaan wordt telkens weer omgedraaid - en jij ook, stofje van het stof!" -Zou je je niet plat ter aarde werpen en tandenknarsend de demon vervloeken die zo praatte ?"
(Je zou voor minder wakker blijven liggen 's nachts)

Hij drinkt steeds meer, vervreemdt van z'n vrouw (op een bepaald moment vraagt ze hem of er een andere vrouw is in zijn leven, waarop hij : "Welk leven ?", en "andere vrouw?, er is zelfs niet één vrouw in mijn leven. Of noemt men dit 'in iemands leven zijn': deze matte, onopgemerkte aanwezigheid van huisdieren die men op vaste tijden moet voeden en aaien, en waarvoor men levenslang verantwoordelijk blijft?) en kinderen, en het kan hem allemaal steeds minder schelen, behalve dan z'n grenzeloze liefde (of is er iets meer ?) voor z'n oudste dochter Catherine, waar hij alles voor doet.

Dit boek leest vlot weg en blijft spannend, door de steeds nihilistischer verslagen van wreder wordende dromen en escalerende familiale problemen wil je weten hoe alles uitdraait en of hij ooit nog in staat zal zijn om normaal te slapen zonder drank en pillen.