Uitgelezen 19-10-06

Nachtboek van een slapeloze - Patricia De Martelaere
Een man van middelbare leeftijd kan plots de slaap niet meer vatten, en dient de toevlucht te nemen tot steeds groter hoeveelheden slaapmiddelen en drank.
-Woensdag 29 februari 1984, 05.18uur
"Dit is de schrikkeldag van dit schrikkeljaar: een verschrikkelijke dag te meer na alle verschrikkelijke dagen. Ik neem nu twee Rohipnols, twee Seresta Fortes en twee Amystals, en met een halve fles whisky erbij weet ik de nacht door te komen."

Tijdens zijn slapeloze nachten brengt hij verslag uit van z'n vreselijke nachtmerries, de familiale problemen die hem steeds kouder laten, en de boeken die hem 's nachts gezelschap houden.
-Maandag 13 februari 1984, 04.15 uur
"Ik droom: ik loop in een heel groot huis door lange, smalle, donkere gangen met talloze deuren aan beide kanten di ik allemaal openduw in het voorijgaan, op zoek naar een of andere kamer waar ik moet zijn. Maar achter alle deuren blijkt zich het reusachtige gebit te bevinden van een brullend roofdier, en achter mij aan lopen tientallen kleine meisjes die er allemaal precies hetzelfde uitzien, en telkens als ik een nieuwe deur opengooi wordt een van hen door het wit glimmende gebit opgeslokt en tot moes gemalen."

-Zaterdag 1 oktober 1983, 03.00 uur
Nietzsche : "Als jou nu eens, op een dag of een nacht, een demon achterna sloop tot in je eenzaamste eenzaamheid en tegen je zei: "Dit leven, zoals je het thans leeft en geleefd hebt, zul je nog eens en nog ontelbare malen moeten leven; en er zal niets nieuws aan zijn, maar iedere pijn en iedere lust en iedere gedachte en verzuchting en al het onzegbaar kleine en grote van je leven moet terugkomen, en wel allemaal in dezelfde rang- en volgorde- ook deze spin, ook dit maanlicht tussen de bomen, ook dit ogenblik en ikzelf. De eeuwige zandloper van het bestaan wordt telkens weer omgedraaid - en jij ook, stofje van het stof!" -Zou je je niet plat ter aarde werpen en tandenknarsend de demon vervloeken die zo praatte ?"
(Je zou voor minder wakker blijven liggen 's nachts)

Hij drinkt steeds meer, vervreemdt van z'n vrouw (op een bepaald moment vraagt ze hem of er een andere vrouw is in zijn leven, waarop hij : "Welk leven ?", en "andere vrouw?, er is zelfs niet één vrouw in mijn leven. Of noemt men dit 'in iemands leven zijn': deze matte, onopgemerkte aanwezigheid van huisdieren die men op vaste tijden moet voeden en aaien, en waarvoor men levenslang verantwoordelijk blijft?) en kinderen, en het kan hem allemaal steeds minder schelen, behalve dan z'n grenzeloze liefde (of is er iets meer ?) voor z'n oudste dochter Catherine, waar hij alles voor doet.

Dit boek leest vlot weg en blijft spannend, door de steeds nihilistischer verslagen van wreder wordende dromen en escalerende familiale problemen wil je weten hoe alles uitdraait en of hij ooit nog in staat zal zijn om normaal te slapen zonder drank en pillen.